فیلم خوراکی مرکب با استفاده از پروتئین گلوبولین پسته و اسید چرب پالمیتیک (2، 4 و 6 درصد وزنی پروتئین) و با افزودن امولسیفایر و هوموژنیزاسیون تهیه شد تا نفوذپذیری به بخار آب و حلالیت در آب فیلم پروتئینی را کاهش دهند. افزودن اسید چرب باعث شد نفوذپذیری به بخار آب به مقدار زیادی کاهش یابد (37 تا 40 درصد). غلظت اسید چرب اختلاف معنی داری (P>0.05) در نفوذپذیری به بخار آب فیلم های امولسیونی ایجاد نکرد. حلالیت در آب فیلم پروتئینی 44.8 درصد بود و به مقدار کمی کاهش یافت. نفوذپذیری به اکسیژن فیلم های امولسیونی کمتر از فیلم پروتئینی بوده ولی اختلاف معنی داری (P>0.05) در نفوذپذیری به اکسیژن فیلم ها وجود نداشت. مقاومت به کشش و ازدیاد طول فیلم ها توسط اسید چرب تضعیف گردید. اضافه کردن اسید چرب منجر به تولید فیلم های مات شده و کدورت فیلم ها به عنوان تابعی از غلظت اسید چرب افزایش یافت. کالریمتری روبشی افتراقی نشان داد دمای انتقال شیشه ای فیلم پروتئین گلوبولین پسته 127.19oC بود و افزودن اسید پالمیتیک تاثیری روی آن نداشت.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

بررسی تأثیر محلول پاشی برگی پتاسیم، روی و بور بر پروفیل اسید های چرب میوه سه رقم زیتون کرونایکی، کایلت و میشن در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1395 در باغ زیتون دانشگاه شهید چمران صورت گرفت. درختان چهار مرحله، یک هفته قبل از تمام گل، دو هفته بعد از تمام گل، مرحله سخت شدن هسته و مرحله تجمع و سنتز روغن، با آب مقطر (شاهد) (T0)، ترکیب سولفات پتاسیم، سولفات روی و اسید بوریک از هر کدام 1000 میلی گرم در لیتر (T1) و ترکیب 2000 میلی گرم در لیتر از هر کدام آنها (T2) محلول پاشی شدند. بین تیمار های محلول پاشی از نظر میزان اسید اولئیک، اسید پالمیتیک، اسید لینولئیکو نسبت اسید اولئیک به اسید لینولئیک اختلاف معنی داری مشاهده گردید، همچنین ترکیب اسید های چرب در ارقام مختلف، متفاوت بود و شرایط محل رشد به ویژه، تغذیه طی رشد میوه در ترکیب اسید های چرب تأثیر داشت و تیمار T2بیشترین تأثیر مثبت در بهبود کیفیت روغن نسبت به سایر تیمار ها به-خصوص در رقم کایلت داشت؛ بنابر این در شرایط اهواز با ارتفاع پایین و دمای زیاد، محلول پاشی برگی در طی رشد میوه می تواند با تغییر در میزان اسید های چرب با افزایش اسیداولئیک و کاهش اسیدپالمیتیکمنجر به بهبود کیفیت روغن میوه زیتون گردد.

کم آبی از مهم ترین عوامل محدودکننده رشد و تولید گیاهان به حساب می آید و در حال حاضر هیچ راه عملی برای افزایش نزولات جوی در طول دوره های خشکی وجود ندارد؛ بنابراین، به نظر می رسد که بهترین راه مقابله با خشکی، به کارگیری عملیات زراعی مناسب و استفاده از ارقامی است که تحمل بیشتری به خشکی داشته باشند. این آزمایش به صورت فاکتوریل اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و به مدت 2 سال(95-1393) در منطقه کرج اجرا شد. در این تحقیق، فصل کشت در دو تاریخ (پائیزه و زمستانه) و آبیاری در سه سطح (آبیاری معمولی یا شاهد، قطع آبیاری از مرحله گل دهی به بعد و قطع آبیاری از مرحله خورجین دهی به بعد) به صورت فاکتوریل به عنوان عامل کرت اصلی و ارقام بهاره کلزا شاملجری، جولیوس، ظفر، آرجی اس 003، هایولا 4815 و زابل 10به عنوان عامل کرت فرعی در نظر گرفته شدند. بیشترین میانگین اسید لینولئیک در تیمار شاهد و رقم جولیوس، با میانگین 21. 77 درصد حاصل شد. نتایج حاکی از آن بود که در تیمار شاهد و قطع آبیاری از مرحله خورجین دهی به بعد رقم جولیوس با مقادیر 66. 29 و 64. 16 درصد بیشترین مقدار اسید اولئیک را نشان داد و در شرایط قطع آبیاری از مرحله گل دهی به بعد رقم هایولا 4815 با میانگین 62. 26 درصد، بیشترین میانگین را به خود اختصاص داد. اثر سال، فصل کاشت، آبیاری، سال×آبیاری، سال×فصل کاشت×آبیاری، فصل کاشت×آبیاری، رقم، فصل کاشت×رقم، آبیاری×رقم و فصل کاشت×آبیاری×رقم در سطح 1 درصد و اثر سال×فصل کاشت نیز در سطح 5 درصد بر عملکرد دانه و روغن معنی دار بود. نتایج حاصل از ارزیابی صفات طی دو سال آزمایش مشخص کرد که ارقام جولویس و هایولا 4815 دارای بیشترین عملکرد دانه در شرایط آبیاری بوده و همچنین رقم هایولا 4815 سازگاری مناسبی نیز به شرایط تنش خشکی داشتند؛ بنابراین، می توان ارقام مذکور را به دلیل داشتن عملکرد دانه و عملکرد روغن بالاتر تحت هر دو شرایط تنش خشکی و بدون تنش؛ جهت کاشت در مناطقی مشابه منطقه اجرای آزمایش (کرج) که احتمال وقوع تنش رطوبتی در مراحل انتهایی رشد وجود دارد، توصیه نمود. همچنین تاریخ کاشت پاییزه موجب افزایش مقادیر عددی شاخص های کیفی کلزا شد.

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر نسبت های مختلف اسید پالمیتیک به اسید استیاریک در جیره گاوهای شیری بود. هشت راس گاو شیری (دفعات زایش 0/6±, 3/2، تولید شیر 3±, 40 کیلوگرم و میانگین روز شیردهی 13±, 56) در قالب طرح مربع لاتین 4 × 4 در دوره های آزمایشی 21 روزه استفاده شدند. جیره های آزمایشی حاوی نسبت های مختلف مکمل چربی عبارت بودند از 1-جیره P 100به عنوان شاهد (100 درصد اسید پالمیتیک)، 2-جیره P67S33 (33 درصد اسید استیاریک و 67 درصد اسید پالمیتیک)، 3-جیره P33S67 (67 درصد اسید استیاریک و 33 درصد اسید پالمیتیک) و 4-جیره S100 (100 درصد اسید استیاریک). در هفته آخر دوره آزمایش، ماده خشک مصرفی اندازه گیری شد و مقدار شیر تولید شده در سه وعده دوشش به صورت انفرادی ثبت شد. گوارش پذیری طی سه روز متوالی در هفته آخر آزمایش با نمونه گیری مدفوع از رکتوم و قبل از شیردوشی وعده صبح اندازه گیری شد. نمونه های خون جمع آوری شده از ورید دمی در روز 19 آزمایش برای سنجش فراسنجه های متابولیک و هورمونی مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج آزمایش نشان داد که ماده خشک مصرفی، گوارش پذیری ماده خشک، چربی، پروتیین و الیاف شوینده خنثی، تولید شیر و شیر تصحیح شده برای انرژی، تولید و درصد پروتیین و لاکتوز شیر تحت تاثیر نسبت های مختلف اسید پالمیتیک و اسید استیاریک قرار نگرفت. جایگزینی اسید پالمیتیک با استیاریک سبب کاهش شیر تصحیح شده برای چربی، درصد چربی و نسبت چربی به پروتیین شد (0/05>p). غلظت NEFA پلاسما در جیره P67S33 در مقایسه با جیره های P33S67 و S100 بود تمایل به افزایش داشت (0/07=p). به طور کلی نتایج نشان داد افزایش سطح اسیداستیاریک در جیره منجر به کاهش درصد چربی و لاکتوز در شیر بدون تاثیر بر راندمان تولید شیر می شود.

سابقه و هدف: مکمل های چربی بی اثر بر فعالیت شکمبه، به دلیل محتوای بالای انرژی و تطبیق پذیری آن در مزارع پرورش گاوشیری، به یک جزء رایج اقلام تشکیل دهنده جیره تبدیل شده اند. چربیآن ها معمولاً حاوی غلظت های بالایی از اسیدهای چرب زنجیر بلند شامل پالمیتیک، استئاریک، اولئیک و لینولئیک می باشند. تحقیقات چند سال گذشته نشان داده است که اسیدچرب تنها یک منبع انرژی نیست، بلکه کاربردهای مختلف متابولیکی در بدن گاو داشته و از راه های مختلفی در تولید آن ها شرکت می کند. در این پژوهش اثرات دو اسید چرب اشباع پالمیتیک و استئاریک که بیشترین مقدار مکمل های چربی را شامل می شوند، در حضور و عدم حضور امگا-3 بررسی شد. مواد و روش ها: 32 راس گاو شیری با بیش از دو شکم زایش، بلافاصله پس از زایش، وارد طرح آزمایشی در قالب بلوک های کامل تصادفی با 4 تیمار (فاکتوریل 2×2) شده و به مدت 65 روز در جایگاه های انفرادی نگهداری شدند و تولید و ترکیبات شیر هر یک از آنها اندازه گیری شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1) جیره پایه با 5/1 درصد مکمل غنی از اسید استئاریک (75 درصد)، 2) جیره پایه با 5/1 درصد مکمل غنی از اسید استئاریک (75 درصد) با مکمل امگا-3، 3) جیره پایه با 5/1 درصد مکمل غنی از اسید پالمیتیک (75 درصد) و 4) جیره پایه با 5/1 درصد مکمل غنی از اسید پالمیتیک (75 درصد) با مکمل امگا-3 بودند. یافته ها: اثر متقابل اسیدچرب اشباع با امگا-3 بر تولید شیر معنی دار بود (01/0≥ P). گاوهایی که با تیمار اسید پالمیتیک همراه با امگا-3، تغذیه شدند، بیشترین مقدار شیر را تولید کردند (92/50 کیلوگرم) اما سایر تیمارها اختلافی با یکدیگر نداشتند (01/0≤ P). اثر نوع اسیدچرب اشباع بر تولید شیر تصحیح شده بر اساس 5/3 درصد چربی و شیر تصحیح شده بر اساس انرژی، معنی دار نبود (05/0≤ P) اما اثر امگا-3 به ترتیب در سطح 1 و 5 درصد معنی دار بود. مصرف ماده خشک گاوهایی که با اسید استئاریک بدون امگا-3 تغذیه شدند (70/24 کیلوگرم)، بیشتر از سایر تیمارها بود (05/0≥ P). اما تفاوت معنی داری بین سه تیمار آزمایشی دیگر وجود نداشت (05/0≤ P). در بررسی ترکیبات شیر، درصد چربی و کل چربی شیر تولیدی، اثر متقابل اسیدچرب اشباع با امگا-3 و همچنین اثر نوع اسیدچرب اشباع معنی دار نبود و تنها اثر امگا-3، بر درصد چربی و کل چربی به ترتیب در سطح 5 و 1 درصد معنی دار بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج حالص از این پژوهش، استفاده توأم از اسید آلفا-لینولنیک و اسیدهای چرب اشباع به ویژه اسید پالمیتیک، تولید شیر گاوهای هلشتاین را در اوایل دوره شیردهی، افزایش داد. با مصرف اسید استئاریک در اوایل دوره شیردهی می توان ماده خشک مصرفی دام را بهبود بخشید و افت نمره وضعیت بدنی گاو را کاهش داد. همچنین مصرف امگا-3، درصد و کل چربی شیر گاوهای شیری را در اوایل دوره شیردهی بهبود بخشید.

به منظور بررسی اثر درجه روز رشد دریافتی و تراکم بوته بر برخی از خصوصیات زراعی، مورفوفیزیولوژیکی و کیفی لاین زودرس Soy-93-31 سویا، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار طی دو سال زراعی 1397 و 1398 در منطقه گرگان اجرا شد. عامل اول درجه روز رشد تـا زمـان برداشـت شامل پنج درجه روز رشد ( 2328، 2182، 1893، 1712 و 1499) ناشی از تاریخ کاشت های (20 خرداد، 3، 17 و 31 تیر و 14 مرداد) و عامـل دوم فاصـله ردیف های کاشت 24، 36 و 48 سانتی متر (به ترتیب تراکم های 42، 28 و21 بوته در مترمربـع) بودنـد. در این آزمایش صفات عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، هزاردانه، عملکرد روغن، درصد روغن و اسیدهای چرب سویا اندازه گیری شدند. نتایج این آزمایش نشان داد تاریخ کاشت و تراکم اثر معنی داری بر درصد روغن و اسیدهای چرب سویا داشتند، درصد روغن دانه با افزایش زمان کاشت (کشت تأخیری) سویا کاهش پیدا کرد به طوری که بیشترین درصد روغن سویا از درجه روز رشد 2328 و کمترین درصد روغن از 1499 درجه روز رشد به دست آمد. همچنین، بر اساس نتایج، تاریخ کاشت و تراکم بوته اثر معنی داری بر عملکرد دانه و اجزای عملکرد دانه داشتند. وزن هزار دانه سویا با تأخیر کاشت کاهش پیدا کرد. با تأخیر تاریخ کاشت در تمام تراکم ها عملکرد دانه سویا کاهش پیدا کرد، به طوری که بیشترین عملکرد دانه در 2328 درجه روز رشد و تراکم 42 بوته در متر مربع (3760کیلوگرم در هکتار) و کمترین عملکرد دانه سویا در 1499 درجه روز رشد و تراکم 21 بوته در متر مربع (470 کیلوگرم در هکتار) به دست آمد. به طورکلی، تأخیر در کاشت و کاهش تراکم، باعث افت شدید عملکر دانه سویا می شود. بر اساس نتایج این آزمایش 2328 درجه روز رشد و تراکم 42 بوته در متر مربع در بین تیمارهای مورد بررسی، مطلوب ترین شرایط را برای رسیدن به حداکثر عملکرد دانه و روغن فراهم کرده اند.

گردو بدلیل داشتن اسیدهای چرب غیراشباع بعنوان یکی از مهمترین خشک میوه ها از نظر ارزش غذایی مطرح می باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی ترکیبات سودمند در روغن گردو است. در تحقیق حاضر برخی ارقام برتر گردو (.Juglans regia L) شامل: چندلر، هارتلی، پدرو،Z60، Z30 و Z63 جهت بررسی پروتئین، روغن و اسیدهای چرب انتخاب گردیدند. میزان روغن گردو به روش سوکسله اندازه گیری شد و مقدار آن در ارقام مختلف بین 75-60 درصد بود. بعد از استخراج روغن و خالص سازی آن، ترکیب کمی و کیفی اسیدهای چرب روغن توسط دستگاه کروماتوگرافی گازی (GC) اندازه گیری گردید. نتایج این مطالعه نشان داد که اسیدهای چرب غیراشباع در روغن گردو غالب می باشد. اسیدچرب غالب لینولئیک اسید (44.84-68-44 درصد) و سایر اسیدهای چرب موجود لینولنیک (15.31-23-92 درصد)، اولئیک اسید (8.02-31.62 درصد)، پالمیتیک اسید (2.42-6.44 درصد) و استئاریک اسید (1.65-2.48 درصد) بودند. روغن گردو در ارقام مختلف 75-60 درصد و پروتئین مغز در این ارقام 14.67-20.38 درصد بود. در نهایت مشخص شد رقم هارتلی بیشترین میزان اسیدهای چرب غیراشباع و رقم Z63 کمترین میزان اسیدچرب غیر اشباع را دارد. همچنین رقم Z60 بیشترین میزان اسیدهای چرب اشباع و رقم Z63 کمترین میزان اسیدهای چرب اشباع را در میان ارقام مورد بررسی دارا بودند. نتایج بدست آمده نشان داد که تنها گرده رقم Z63 بر پروتئین کل مغز رقم پدرو تاثیر داشت و به میزان 2.08 درصد میزان پروتئین کل مغز را نسبت به گرده افشانی آزاد افزایش داد.

جنس «گل شکافته (Mindium L.)» متعلق به تیره گل استکانی (Campanulaceae)، دارای گونه های بوته ای متعددی است که تاکنون بالغ بر 7 گونه از این جنس در جهان و 3 گونه از ایران گزارش شده است. در این تحقیق ترکیب های شیمیائی اسانس اندام های رویشی و زایشی گیاه «گل شکافته»Revh.f&Schiman-Czeike) Mindium Laevigatum (Vent)) واقع در دو رویشگاه رهق و شهسواران کاشان مورد بررسی قرار گرفته است. ساقه و میوه های رسیده این گیاه در بهار سال 1390 جمع آوری و در شرایط آزمایشگاه خشک شدند و به روش تقطیر و استخراج با بخار همزمان با حلال آلی (SDE) اسانس گیری شدند. برای شناسائی ترکیب های تشکیل دهنده اسانس، از دستگاه های گاز کروماتوگرافی (GC) و گاز کروماتوگرافی متصل شده به طیف سنج جرمی (GC/MS) استفاده شد. تعداد 43 ترکیب شیمیایی در اسانس میوه و 34 ترکیب در اسانس ساقه های گیاه رویشگاه رهق شناسائی شدند. 42 ترکیب شیمیایی در اسانس میوه و 44 ترکیب در اسانس ساقه های گیاه رویشگاه شهسواران شناسایی شد. اجزای اصلی اسانس میوه گیاه در رویشگاه منطقه رهق شامل: هنی کوزان (58.9%)، پالمیتیک اسید (41.7%)، پی-وینیل گوائیکول (97.4%) و دی هیدرو کاروئول (47.4%) بودند. اجزای اصلی اسانس ساقه گیاه در رویشگاه منطقه رهق شامل: پالمیتیک اسید (93.30%)، لینولئیک اسید (32.10%)، میرستیک اسید (97.5%) و پلارگونیک اسید (25.4%) بودند. ترکیب های عمده اسانس میوه گیاه رویشگاه منطقه شهسواران شامل: لینولئیک اسید (63.18%)، پالمیتیک اسید (13.14%)، هنی کوزان (47.7%) و نونادکان (52.3%) بودند. اجزای اصلی اسانس ساقه گیاه رویشگاه منطقه شهسواران شامل: پالمیتیک اسید (67.33%)، لینولئیک اسید (56.6%)، اتیل پالمتات (32.5%) و اوژنول (14.3%) بودند. بیشترین اجزاء تشکیل دهنده اسانس اندام های رویشی و زایشی گیاه گل شکافته موجود در دو رویشگاه، ترکیب های مومی و سنگین بودند.

سابقه و هدف: در این پژوهش با ساخت نانوذرات لیپیدی جامد از اسپیرونولاکتون، تاثیر HLB های مختلف بر روی ویژگی های این نانوذرات مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: برای تهیه نانو ذرات لیپیدی اسپیرونولاکتون از روش Solvent emulsification/evaporation به همراه ultrasonication استفاده شد. در این پژوهش از پالمیتیک اسید به عنوان حامل استفاده شد. نسبت های مختلف وزنی حامل و دارو، هم چنین نسبت های مختلف اسپان 80 و تویین 60 انتخاب گردید. فرمولاسیون های مختلف با HLB متفاوت تهیه و ویژگی های نانوذرات مانند اندازه ذره ای، توزیع اندازه ذرات، پتانسیل زتا و بارگیری دارو مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت فرمولاسیون اپتیمم جهت بررسی میزان آزاد سازی دارو و ارزیابی خصوصیات نانوذرات توسط DSC و اسپکتروسکوپی FT-IR انتخاب شد. یافته ها: با افزایش میزان چربی، میزان بارگیری دارو و اندازه ی نانو ذرات افزایش می یابد. بررسی فرمولاسیون های F1-F9 نشان می دهد که پتانسیل زتا در محدوده قابل قبول قرار دارد و تنها در F4 کاهش HLBبا کاهش پتانسیل زتا همراه است. هم چنین اسپیرونولاکتون در فرم SLN سرعت آزادسازی بالاتری دارد. اطلاعات به دست آمده از FT-IR و ترموگرامDSC نیز نشان از بارگیری موثر دارو در حامل دارد. استنتاج: نانو ذرات لیپیدی جامد اسپیرونولاکتون باعث رهش کنترل شده و هم چنین افزایش میزان رهش دارو می شود. با به کارگیری آن در فراورده های موضعی، مقدار داروی بیش تری در محل اثر آزاد خواهد شد. بنابراین کاربرد آن در فراورده های موضعی مطلوب خواهد بود.